Dutchkids homepage

 

Nederland en de voormalige koloniŽn

In de 17de eeuw voer Nederland net zoals veel andere West-Europese landen de wereld over om handel te drijven. Voor de handel met AziŽ werd ook een speciaal bedrijf opgericht, de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC).

Op de plaatsen waar de Nederlandse kooplieden handelden bouwden zij ook pakhuizen om de handelswaar in op te slaan, bijvoorbeeld op het eiland Java in het huidige IndonesiŽ. Hiervoor werden afspraken gemaakt met de plaatselijke vorsten.

De Nederlanders wilden dat de plaatselijke bevolking alleen met de VOC zou handelen, hierdoor ontstonden er conflicten. De Nederlanders gingen zich steeds meer bemoeien met wat er gebeurde in de gebieden rondom de pakhuizen. Toen begon het kolonialisme.

Om hun eigen macht en rijkdom te vergroten gingen de plaatselijke vorsten steeds meer rekening houden met de wensen van de kooplieden. Een steeds groter gebied van het huidige IndonesiŽ kwam in de 18de eeuw onder Nederlandse overheersing. De gebieden die onder Nederlands bestuur stonden werden koloniŽn genoemd.

Als er in Europa oorlog was werd deze ook uitgevochten tussen de verschillende koloniŽn van de Europese landen. Zo werden er in de 17de eeuw nieuwe gebieden veroverd. In 1667 kwam de Engelse landbouwkolonie aan de Surinamerivier in Nederlandse handen.

Uiteindelijk vormden het huidige IndonesiŽ, Suriname en de Nederlandse Antillen samen de Nederlandse koloniŽn.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd IndonesiŽ door Japan bezet. Na de Tweede Wereldoorlog werd de onafhankelijke Republiek IndonesiŽ uitgeroepen. IndonesiŽrs waren al een aantal jaren bezig met het voorbereiden van deze onafhankelijkheid. Na een jarenlange oorlog erkende Nederland in 1949 de Republiek IndonesiŽ als onafhankelijke staat.

Na de Tweede Wereldoorlog vonden veel mensen dat je geen koloniŽn meer mocht hebben. De landen die nog wel bij het koninkrijk hoorden, Suriname en de Nederlandse Antillen, kregen een eigen regering en volksvertegenwoordiging. De mensen die er woonden waren allemaal Nederlanders en konden zich vrij verplaatsen. Dit werd geregeld in het 'Statuut voor het Koninkrijk' uit 1954.

In de jaren '70 vonden veel Nederlanders dat Suriname helemaal onafhankelijk moest worden. In Suriname waren de politieke partijen het hierover niet met elkaar eens.

In 1973 kwam de Creoolse leider Arron aan de macht en hij wilde dat Suriname heel snel onafhankelijk zou worden, voor het einde van 1975. Er was weinig tijd voor voorbereiding. Het was een onrustige tijd. Veel mensen uit Suriname gingen in Nederland wonen nu zij zich nog vrij konden verplaatsen in het koninkrijk.

Op 25 november 1975 werd Suriname onafhankelijk. Ook daarna bleef het nog lang onrustig en ging het niet goed met Suriname. Er was veel armoede en in 1980 werd de macht gegrepen door militairen. Er kwam een dictatuur en er kwamen mensen in opstand. Bij de decembermoorden in 1982 werden tegenstanders van de machthebbers vermoord. Pas in 1987 waren er weer vrije verkiezingen.

De meeste mensen op de Nederlandse Antillen wilden niet onafhankelijk worden van Nederland. Wel wilden zij het liefst onderling niet bij elkaar horen en ieder een aparte band met Nederland hebben. Alleen Aruba is in 1986 uit de Nederlandse Antillen gestapt.

Ga terug via 'vorige' op de browser

 
See this page in Englishmeer weten??   lerarenkamer